วันนี้มีโอกาสเข้าลอนดอน ชมความศิวิไล

แดดจัดๆ อุณหภูมิร้อนระอุ ผู้คนใส่เสื้อผ้าหน้าร้อน

หญิงสาวหน้าตาน่ารัก บ้างใส่กางเกงขาสั้น บ้างสวมเดรสสีสันสวยงาม

สมกับเป็นหน้าร้อนจริงๆ

เนื่องจากมีเวลาน้อยก่อนไปไม่ได้ทำการบ้าน

เลยไม่มีข้อมูลมาอธิบายรูปมากนัก

เชนงอแงนิดหน่อย ออร์แกนเลยกล่อมด้วยการบอกให้ดูสาวๆ สวยๆ ไป

ปรากฎว่าได้ผลแฮะ เงียบไปเลย (เพราะมัวแต่มอง) ฮ่าๆ

เราเริ่มเดินทางจากสถานี Epping โดยรถไฟใต้ดิน (ที่นี่เค้าเรียกกันว่า Tube)

แล้วลงที่สถานี Mile End เพือเปลี่ยนเป็นสายสีเขียว

มุ่งหน้าไปยังสถานีเป้าหมายคือ Westminster

ซึ่งเป็นศูนย์รวมของสถานที่สำคัญมากมาย

เช่น Big Ben, House of Parliament และ London Eye

London Eye จุดชมวิวเมือง และ Westminster Bridge

ข้อมูลผิดพลาดยังไงขออภัยนะคะ

มุมเดียวกับข้างบน แต่รักพี่เสียดายน้อง เพราะแต่ละอย่างคือ Icon ของที่นี่

น้องรถเมล์แดงก็สดใส น้อง Taxi ออกจะขรึมและมีเสน่ห์

หอนาฬิกา Big Ben นอกจากจะเป็นนาฬิกาใหญ่ที่คอยบอกเวลาคนเมืองแล้ว

ข้างในยังมีระฆังหนักถึง 20 ตันเมื่อถึงเวลาจะมีเสียงดังกึกก้อง ขลังดี

อ่ะ แฮ่ม เก็กจัง

ร้านขายของที่ระลึก

บริเวณนี้สำหรับผู้ต้องการประท้วงทั้งหลาย ได้ข่าวว่าประท้วงมาเป็นปีแล้วด้วย

อีกมุมหนึ่งของ Big Ben หลังจากขัดสีฉวีวรรณ เนื่องจากโดนเขม่าควันรถ

ก็สวยใส เป็นสีทองอร่ามงามตาเช่นนี้แล

สาวบ้านนอกได้มาเป็นชาวกรุงกับเค้าสักวัน

Big Ben & Parliament Square

ต่อมาใกล้ๆ กันคือ โบสถ์ Westminster Abbey

ปัจจุบันยังใช้เป็นที่ประกอบพิธีทางศาสนา

แสดงนิทรรศการ ของจริงขลังมากๆ (อีกแล้ว) ฮ่าๆ

โบสถ์เนี๊ยสมัยก่อนเค้าเอาไว้ฝังศพของพวกกษัตริย์ พระราชินีทั้งหลาย

เสียดายไม่มีโอกาสได้เข้าชม เพราะรีบเหลือเกิน ครั้งหน้าแล้วกัน :-)

นาฬิกาของโบสถ์ ยังมีข้อความศรัทธาในพระเจ้า

ดอกไม้เบ่งบาน เหมือนใจที่เบ่งบานของเรา ฮี่ๆ

น้องนกพิราบเค้าเชื่องมากๆ ไม่กลัวกล้องแถมเดินเข้ามาให้ถ่ายอีก

สงสัยอยากเป็นนางแบบ

Methodist Central Hall & ศูนย์ประชุม Queen Elizabeth ที่ 2

คนเยอะมากๆ เลยวันนี้

หลังจากชมสถานที่สำคัญคร่าวๆ เสร็จเราขึ้น Tube มายังสถานี Leicester Square

ซึ่งเป็นที่ตั้งของ China Town แห่งลอนดอน

ขึ้นจากสถานีรถไฟใต้ดินมาก็เจอนี่

หนุ่มพวกนี้เค้ามุงอะไรกัน ได้ผ่านเข้าไปดูใกล้ๆ แหมเล่นหมากรุกกันนี่เอง

หมากจีนด้วย เรียกว่าอะไรไม่ทราบ

รับเป็ดสักตัวไม๊คะ ไม่ต้องไปถึงปักกิ่งก็ได้กินเป็ดย่างหนังกรอบๆ

อร่อยเหมือนกันแต่ความฉีกของกระเป๋าไม่เท่ากัน ฮ่าๆ

สาวๆ หนุ่ม วัยเด็ก วัยรุ่น วัยชรา ชาวเอเชียทั้งหลายมารวมตัวกันตรงนี้

หลังจากเดินได้สักพักเราแวะทานเฝอที่ร้านเวียตนามกัน

แพงจัง ความอร่อยเทียบไม่ได้กับเฝอที่ D.C. เลย คิดถึงจัง

ทายซิ ใครเอ่ย

แบร่

มีของขายตามข้างทางให้อารมณ์ประมาณเยาวราชเลย

ผลไม้ก็มี แต่ไม่กล้าซื้อมันแพง -_-

กลับมาถึง สถานีปลายทางแล้วค่า Epping นี่เอง

โบสถ์ในตัวเมือง Epping สวยงามจัง

นั่งพักสักหน่อยเก็บภาพไว้ด้วยเลย เย็นๆ

ไดอารี่ออร์แกนนี่ไม่มีมนุษยสัมพันธ์เลย

เพราะตอนแรกออร์แกนกะมาเขียนชั่วคราวแล้วจะก็อปไปไดเก่า

ให้เพื่อนที่สนิทกับครอบครัวเข้ามาอ่านเท่านั้น

ออร์แกนนับคนที่ตัวเองเข้าไปคอมเม้นท์ได้เลยนะ

ต้องขอโทษบางคนที่เคยคอมเม้นท์แล้วไม่ได้ไปเม้นท์กลับค่ะ

เพราะบางทีอ่านแล้วมันเป็นเรื่องส่วนตัวมากๆ

บางทีก็เป็นบทความเลยไม่รู้จะเม้นท์อะไรจริงๆ

ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนๆ ในนี้นะคะ

ออร์แกนอาจจะไม่ได้เขียนไดอารี่แบบเดิมที่สร้างมิตรภาพที่ดีต่อกัน

แต่ก็ดีใจจริงๆ ที่ได้เข้าไปอ่านไดอารี่พวกคุณนะคะ

ไดอารี่ออร์แกนบางทีก็มีสาระ ส่วนใหญ่จะติ๊งต๊องอ่ะค่ะ

บางทีก็เอานู่น เอานี่มาอวดมั่ง บางทีก็หลงตัวเองมั่ง ฮ่าๆ

แต่มันก็คืออารมณ์ของเราอ่ะค่ะ ถ้าคนเข้ามาอ่านแล้ว

รู้สึกไม่ดีก็ขออภัยด้วยนะคะ

จบแบบดื้อๆ ค่ะ :-)