เมื่อวานนี้คิดว่าจะเขียนไดไว้ให้ตัวเองอ่านคนเดียวซะหน่อย

แต่อดไม่ได้ที่จะแชร์ประสบการณ์วันนี้จริงๆ

วันนี้ได้มีโอกาสขึ้นบินกับเครื่องบิน KC-135R ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ

ซึ่งเปรียบเสมือนปั๊มน้ำมันกลางอากาศ คอยเติมน้ำมันให้กับเครื่องบินรบ

ภาพที่เห็นจากในหนังเทียบกับสิ่งที่เห็นในวันนี้ไม่ได้เลย

เพราะได้เห็นระบบการทำงานของเครื่องและบุคลากร(Air Crews)

การเติมน้ำมันกันกลางอากาศ เป็นเรื่องยากที่จะได้เห็นอย่างใกล้ชิดแบบนี้

ก่อนออกเดินทางได้รวมตัวกันเพื่อบอกรายละเอียดคร่าวๆ(Briefing)

การเดินทางข้ามประเทศของเครื่องบินทหาร

จำเป็นต้องบอกเป้าหมายและรายละเอียดของสถานที่ที่จะไป

ไม่ว่าจะเป็นลักษณะของภูมิประเทศ จำนวนประชากร

ความหนาแน่นของอาชญากรรมรวมถึงอัตราความเสี่ยงของผู้ก่อการร้าย

เมื่อเสร็จจากการ Briefing เราขึ้นรถบัสของทหารไปยังสนามบิน

เครื่องบิน KC-135R เป็นเครื่องบินของบริษัท Boeing

ปกติเครื่องบินของทหารจะใช้ของบริษัท Boeing เป็นหลัก

แต่ Airbus พยายามจะทำ Contract ให้ได้ไม่แน่ว่าในอนาคต

เราอาจจะได้เห็นเครื่องบินของกองทัพจาก Airbus ก็เป็นได้

ถ้าเทียบกับเครื่องบินพาณิชย์ลำนี้คือ Boeing 707 ค่ะ

อายคุณลุงเค้าประมาณ 45 ปีแล้ว

ด้านท้ายเครื่องที่ใช้เติมน้ำมันเครื่องบิน

เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า Refueling Boom ค่ะ

เครื่องบินทหารไม่มีที่นั่งแบบเอนหลังสบายๆได้แบบเครื่องบินพาณิชย์

ด้านล่างตัวเครื่องจะเป็นแทงค์น้ำมันซึ่งเตรียมไว้เพื่อเติมให้ เครื่องบินรบโดยเฉพาะ

เห็นเล็กๆ แบบนี้สามารถบรรทุกน้ำหนักได้ถึง 37,600 กิโลกรัมเชียว

O2 เค้าแขวนไว้ทั่วเครื่องเลย

กล่องไม้ไว้ใส่สัมภาระของลูกเรือ

ชีวิตทหารไม่ได้หรูหราเลย

ที่ทำงานของ Boom Operator

ซึ่งมีหน้าที่คอยเล็งเจ้าหัวท่อส่งน้ำมันกับเครื่องบินค่ะ

คนทำงานตรงนี้เค้าต้องนอนตลอดเลย

สายตาต้องแม่นยำรวดเร็วด้วย

ประตูทางเข้าแสนกว้าง

นักบินคนนี้ล่ะ Boom Operator

หรือเด็กปั็มบนเครื่องนั่นเอง ฮี่

(การทำตำแหน่งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย)

ส่วนสองคนนี้ Pilot กับ Copilot ค่ะ

เครื่องบินลำนี้มี Crews แค่สามคนเอง

เหงาน่าดู หุหุ

สายไฟที่เชื่อมไว้กับระบบต่างๆ ในเครื่องดูไม่งามยิ่ง

แต่เห็นไม่หรูแบบนี้ราคาเครื่องตกประมาณ 39.5 ล้านเหรียญสหรัฐฯเลยทีเดียว

ถังอ๊อกซิเจน

อาหารในเครื่อง ชีวิตนักบินทหาร กินแค่เนี๊ย

เสียสละเพื่อชาติจริงๆ ฮี่ๆ

น้ำมันใกล้หมดแล้วเหรอจ๊ะ

มาแวะเติมน้ำมันที่นี่ก่อนก็ได้

สุดยอดน่ะ มีโอกาสถ่าย F16 บนอากาศระดับเดียวกันในระยะใกล้ได้ขนาดนี้

วันนี้เราบินอยู่ที่ระดับ 16,000 ฟุตค่ะ

ต่ำกว่าเครื่องบินพาณิชย์ซึ่งบินอยู่ที่ประมาณ 30,000 ฟุต

พร้อมเติมแล้วล่ะสิ โอเคเลยไปท้ายเครื่องได้เลยเพ่

เปิดถังพร้อมแล้วน้า

เล็งดีๆแล้วก็เติมเลย

ว้าว แม่นมาก

น้ำมันเต็มถึงแล้วก็บินต่อได้

Elizabeth เธอบอกว่าเธอเอาเสื้อสามี

มาลบชื่อเก่าออกแล้วใส่ชื่อเธอลงไป

บางคนใส่รองเท้าบูทมีปอมๆ เป็นแฟชั่นชุดนักบินกันเลยเชียว

ห้องน้ำ ตอนแรกเข้าไปงงมันไม่เห็นเหมือนห้องน้ำเครื่องบินที่เคยขึ้นเลยน่ะ

ข้างๆ ก็ปุ่มอะไรก็ไม่รู้เต็มเลย มีโถกับกระจกบานเดียว

เราใช้เวลาอยู่บนเครื่องประมาณสองชั่วโมง

พอใกล้จะ land เค้าให้โอกาสเข้าไปนั่งดูการทำงานของนักบินได้

อยากจะถามพวกเค้าว่า ขอหนูขับกลับเมืองไทยได้ไม๊คะ

ถ้าไปพูดงี๊จริงๆสงสัยเค้าถีบตกเครื่องทันทีเลย กรั่กๆ

ถึงพื้น

เรารอดแล้ว เย้

เพื่อนร่วมทาง

วันนี้ใช้กล้องใหญ่ซูมเลย ฮี่ๆ

สรุปการเดินทางครั้งนี้ของออร์แกน

ทำได้เห็นอีกด้านของการบินทหาร

ซึ่งทุกอย่างต้องอยู่ในระบบและการวางแผนอย่างดี

มีการประสานงานที่ดีเยี่ยมระหว่างภาคอากาศกับภาคพื้นดิน

เพื่อป้องกันความผิดพลาด หรือเกิดข้อผิดพลาดน้อยที่สุด

การ landing ของเครื่องบินเติมน้ำมัน

ค่อนข้างยากเนื่องจากมีถังน้ำมันที่บรรจุอยู่หลายแทงค์ใต้ท้องเครื่อง

ทำให้การควบคุมการทรงตัวที่ต้องประสานงานกันดีกับแรงโน้มถ่วงของโลก

ทำได้ยากขึ้น นักบินต้องมีทักษะพอสมควร

มิน่า pilot กับ copilot ดูเชี่ยวชาญ

(ดูจากหน้า ฮ่าๆ ไม่ได้ว่านะก็ดูทั้งสองท่านจะมีชั่วโมงบินนาน)

มันช่างเป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำเป็นอย่างยิ่งเลยทีเดียว

NOTE

o รอวีดีโอคลิปตอนที่เค้าเติมน้ำมันจากเพื่อนร่วม Flight อยู่ สุดยอดมากๆเลย

o ได้ประกาศนียบัตรมาด้วย ฮ่าๆ

o ขอบคุณเชนที่ทำให้ออร์แกนได้ร่วม Flight นี้ที่สำคัญได้เข้าไปนั่งใน cockpit ตอน land ด้วย

o เป็นเที่ยวบินแรกที่ไม่ได้เห็นหน้าสวย ๆ ของ Flight Attendant หุหุและเป็นเที่ยวบินแรกที่ต้องเตรียมอาหารไปเองเช่นกัน >.<